Portret van Rosanne van Olst

Tekst: Jente Hilhorst – Foto’s: Rosanna van Olst

In iedere Aanzicht (online magazine voor leden) vertelt een kind, jongere of volwassene met een schisis over zijn of haar ervaringen. Dit keer het portret van Rosanne van Olst (30 jaar), geboren met een enkelzijdige lip- en kaakschisis aan de linkerkant. Drie operaties heeft ze gehad en twee keer is ze plaatselijk behandeld. Ze houdt van mountainbiken, naar de sauna gaan en van leuke dingen doen met vrienden. Dat ze een schisis heeft, zorgt er niet voor dat ze zich ander voelt en daarover vertelt ze meer.

Rosanne: ‘Het hebben van een schisis betekent voor mij dat ik me altijd uniek gevonden heb. Ik ben christelijk opgevoed en dan krijg je mee dat iedereen uniek is, van daaruit heb ik gevoeld dat ik nog een beetje extra uniek ben. Daardoor ben ik eigenlijk ook altijd positief over mijn schisis geweest en heb ik me nooit anders gevoeld.’ 

“Ik had tegen een groter iemand een weerwoord, maar zij behandelde dat met respect en accepteerde het.”

De eerste dag op de basisschool 

Een gebeurtenis die Rosanne altijd is bijgebleven en haar heeft gevormd tot de krachtige, nuchtere en positieve vrouw, is de dag waarop ze naar de basisschool ging. De positiviteit over haar schisis komt daar ook uit voort. ‘De eerste dag op de basisschool kwam er een meisje naar me toe,’ vertelt Rosanne, ‘ze zei: ‘Jij bent het zusje van Alexander en jij hebt een hazenlip.’ Ik antwoorde daarop: ‘Ik ben geopereerd, dus ik heb het niet meer’. Mijn moeder wist niet waar ik dit antwoord vandaan haalde en vertelde dat het echt uit mezelf kwam. Sinds dat moment ben ik niet echt meer op mijn mondje gevallen. Ik had tegen een groter iemand een weerwoord, maar zij behandelde dat met respect en accepteerde het. Als je gewoon zegt wat en wie je bent met respect, dan krijg je respect terug is mijn mening. Op de basisschool heb ik daarna ook nooit last gehad van pesten.’ 

Ouder worden

Ook op de middelbare school kijkt Rosanne positief terug. ‘Een paar keer heb ik een opmerking gehad over mijn schisis, maar dat loste ik zelf op en één keer heeft een docent mij geholpen.’ Toch is er wel iets veranderd, want, vertelt Rosanne: ‘Door Schisis Nederland ben ik het woordje hazenlip niet meer gaan gebruiken en is het echt schisis. Ook vind ik schisis nu nog mooier en unieker. Ik ben er positiever door geworden. De schisis maakt mij tot de persoon wie ik ben, maar het beïnvloed niet per se mijn keuzes.’ 

Een nieuwe stap 

‘Waar mijn schisis wel invloed op heeft gehad, is mijn motivatie voor een nieuwe stap. Binnenkort ga ik aan de slag in een orthodontiepraktijk die ook is verbonden met het schisisteam in Zwolle. Dat ik nu nog meer kan doen voor anderen met eens schisis en hier ook meer over kan leren, is een grote motivatie om deze stap te zetten. Als je geboren wordt met een gehemeltespleet, kom je als baby al naar de praktijk voor het gehemelteplaatje en later voor je beugel. Dat ik straks kinderen van verschillende leeftijden ga zien met een schisis vind ik erg mooi. Zelf kom ik nu uit de sales, om de overstap te maken naar orthodontie, gecombineerd met schisis, maakt het extra leuk. De techniek in orthodontie is zoveel veranderd de afgelopen jaren. En het belangrijkste, ik vind het mooi om met mensen te werken en iets te kunnen betekenen voor andere mensen.’ 

“Verstop je niet. Stel jezelf open, je mag er zijn!”

Verstop je niet

‘Aan mensen met een schisis wil ik meegeven dat je je vooral niet moet verstoppen. Stel jezelf open, je mag er zijn. En praat vooral over je schisis. Er mag meer bekendheid over komen, want er is denk ik veel onbegrip omdat mensen niet weten wat het is. Mensen maken er dan een eigen verhaal van, terwijl dat niet nodig is als ze gewoon weten wat het is en vooral ook weten dat het een schisis is en geen hazenlip. Maar het belangrijkste, blijf positief en ga niet bij de pakken neerzitten. Natuurlijk is er soms een mindere dag, maar kijk naar de mensen die je ontmoet, ook bij Schisis Nederland en hoe gezellig en mooi we allemaal zijn.’