Geboren met een lipspleet in 1962. Hoe zag de behandeling er toen uit?

“Allereerst, wat ontzettend fijn dat jullie er als vereniging zijn. Wat een grote meerwaarde zal dat hebben voor alle ouders en kinderen. Heel waardevol!

Ik zal mezelf even kort voorstellen. Mijn naam is Gemma Meekes en ik ben geboren in augustus 1962 met een schisis (lipspleet), geopereerd in Utrecht. Destijds werd er weinig gepraat over mijn schisis, de operatie en alles rondom mijn schisis. De afgelopen jaren merk ik dat, mede door vragen van mijn kinderen, de nieuwsgierigheid toe neemt.

Eén van mijn dochters heeft een tijd terug een podcast geluisterd van een verloskundige die jaren als verloskundige en verpleegkundige op kinderafdelingen in ziekenhuizen gewerkt heeft. Zij vertelde daarin dat baby’s tot 30 jaar geleden nog zonder verdoving geopereerd werden, zelfs met open hart operatie, omdat men dacht dat zuigelingen geen gevoel zouden hebben.

Uiteraard schrok ik hier erg van toen ik dit hoorde, maar tegelijkertijd kwam het besef hoe weinig ik weet van deze periode in mijn leven…Mijn vader is 15 jaar geleden overleden. Mijn moeder is helaas dementerend en weet soms nog wat flarden te vertellen. Zoals dat ik opgehaald werd door een taxi en zijzelf niet meekonden vanwege de andere kinderen en het melkveebedrijf dat ze hadden. Ze vertelde dat ze dacht dat ik ongeveer 9 maanden was en lang in het ziekenhuis moest blijven. Waarbij zij nooit op bezoek konden komen, omdat ze te ver van Utrecht af woonden en geen auto hadden. Enorm droevig als je beseft wat zo’n klein mensje, maar ook ouders, hebben moeten doorstaan.

Zoals jullie zullen begrijpen ben ik erg nieuwsgierig geworden naar deze periode uit mijn leven en ik hoop via jullie wat antwoorden te kunnen vinden. Ook al besef ik me dat het wellicht geen prettige antwoorden kunnen zijn, het zou mij enorm helpen in mijn eigen proces in het leven.

  • Op welke leeftijd werden kinderen geopereerd in die tijd?
  • Hoe werd de operatie uitgevoerd? Werd dit inderdaad zittend gedaan om te voorkomen dat het teveel zou gaan bloeden? En met het hoofd gefixeerd tussen twee (soort van) plankjes om beweging te voorkomen?
  • Wat voor verdoving werd er gebruikt? Werd er überhaupt een verdoving gebruikt?
  • Hoelang lagen kinderen nadien vaak in het ziekenhuis?
  • Hoe zag de nazorg eruit? Was er bijvoorbeeld een vaste verpleegkundige etc?

Ik hoop heel erg dat jullie mij verder kunnen helpen in deze zoektocht.

Gemma Meekes“

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Misschien vind je dit ook leuk