Tekst: Jente Hilhorst & Roel Boer – Foto: Hannah
De kaakoperatie, elk kind met een kaakspleet staat deze operatie rond tienjarige leeftijd te wachten. In dit ervaringsverhaal vertelt Hannah (10 jaar) openhartig over haar kaakoperatie die zij in november 2024 heeft ondergaan.
Hannah is geboren met een dubbelzijdige lip-, kaak- en gehemelteschisis. Haar grote hobby is turnen, maar ze houdt ook van tekenen, muziek luisteren en spelen met vriendinnen. Als baby heeft Hannah drie operaties gehad en tussendoor heeft ze ook vaak buisjes in haar oren gekregen. In november 2024 was haar vierde operatie, aan haar kaak, en daarover vertelt ze meer.
Wat voor kaakoperatie heb je gehad en hoe was de aanloop ernaartoe?
Hannah: “Bij mijn operatie hebben ze een stuk bot uit mijn heup gehaald en dat samen met kunstbot in mijn dubbele kaakspleet gezet. Er werden ook vier tanden getrokken tijdens de operatie zodat er meer ruimte ontstond voor de kaakchirurg om erbij te kunnen.”
Ondanks dat ik normaal niet met poppen speel, voelde Robin als een vriendje, omdat hij ook een schisis heeft en dat vond ik heel bijzonder.
“Voor deze operatie ben ik stapje voor stapje voorbereid. Het begon bij de orthodontist waar ik een beugel kreeg om mijn kaak breder te maken. Ook hebben we een paar keer een afspraak gehad bij de kaakchirurg en dan werden er veel foto’s gemaakt. Het was fijn om zo goed voorbereid te zijn, maar aan de andere kant vond ik het daardoor ook lang duren. Ik vond het hierdoor toch spannender worden. Eerst, toen ik hoorde dat ik geopereerd moest worden, dacht ik ‘dat duurt nog heel erg lang’, maar toen het dichterbij kwam kreeg ik kriebels in mijn buik. Dat was niet leuk. Verder zag ik ook heel erg op tegen de naald in mijn hand en dat er een stuk bot uit mij werd gehaald. En wat ik al helemaal niet leuk vond, was dat ik lange tijd niet mocht turnen na de operatie.”
“In de klas heb ik meerdere keren een spreekbeurt gehouden over mijn schisis. De eerste keer was in groep 6 en daarbij heb ik pop Robin laten zien. Ondanks dat ik normaal niet met poppen speel, voelde Robin als een vriendje, omdat hij ook een schisis heeft en dat vond ik heel bijzonder. Na de kaakoperatie, in groep 7, heb ik nog een spreekbeurt gegeven over de kaakoperatie. Hierdoor was het makkelijker om erover te vertellen en alles uit te leggen.”
Robin, de pop met een schisis
Hoe leg je andere kinderen nou uit wat een schisis is? Met Robin wordt dat een stuk makkelijker! Hij heeft namelijk ook een schisis. Je kunt hem meenemen naar school als je iets over schisis gaat vertellen. Nieuwsgierig geworden naar Robin?
Hoe was de operatie en het ziekenhuis?
“Van de operatiedag weet ik nog best veel en ik vond de operatie echt mega spannend. Toen ik wakker werd na de operatie voelde ik me erg raar, duizelig en moe. Volgens mijn moeder zei ik ook dingen die heel grappig waren. Na de operatie moest ik één nachtje in het ziekenhuis blijven. Ik weet nog dat ik niet in slaap kon vallen, omdat mijn heup zeer deed. Het koelmasker om mijn gezicht vond ik ook helemaal niet lekker zitten. Gelukkig bleef mijn moeder bij mij slapen in het ziekenhuis.”
“Na de operatie moest het eten allemaal vloeibaar zijn. Mijn eten werd daarom gepureerd en ik mocht dingen eten die ik normaal niet krijg. Zo mocht ik veel toetjes op één dag en in het begin zelfs ’s nachts!”
In één week tijd ben ik vijf keer naar het ziekenhuis geweest om mijn beugel vast te laten zetten en dat was ontzettend stom.
Hoe verliep het herstel na de operatie?
“De eerste dagen na de operatie voelde ik me erg moe, was mijn gezicht gezwollen en deed mijn heup zeer. Als ik naar de wc wilde, moest iemand mij helpen, want lopen was pijnlijk. De pijn die ik de eerste week heb gehad was niet leuk, maar de tweede week ging het gelukkig al beter en kon ik weer halve dagen naar school.”
“In mijn mond zaten veel hechtingen, wat niet prettig was. Bovendien deed ik per ongeluk een radslag door de kamer, wat eigenlijk helemaal niet mocht. Het gebeurde alleen gewoon. Verder raakte na vier à vijf weken mijn beugel los, deze moest mijn kaak op de plek houden. Ik moest dus weer terug naar het ziekenhuis om de beugel weer vast te laten maken. In één week tijd ben ik vijf keer naar het ziekenhuis geweest om mijn beugel vast te laten zetten en dat was ontzettend stom. Ik wilde gewoon op school zijn en spelen. Maar van alles vond ik het allerergste dat ik niet mocht turnen. De kaartjes, cadeautjes en het vele bezoek vond ik wel erg fijn.”
Hannah deed per ongeluk een radslag door de kamer vlak na de operatie, wat eigenlijk helemaal niet mocht. Zo gek is ze op turnen!
Op welke manier kijk je nu terug op de hele ervaring van je kaakoperatie?
“Deze operatie wil ik niet nog een keer. Ik laat het achter me en ik ben blij dat het, ondanks dat ik het zo spannend vond, voorbij is. Daarnaast mocht ik, voordat ik geopereerd werd, kiezen wat ik mocht eten. Ik heb toen gekozen om uit eten te gaan en ik mocht ook kiezen wie ik mee wilde nemen. Mijn oom heeft daarom beloofd om met mij uit eten te gaan en hier heb ik erg veel zin in. Inmiddels mag ik namelijk alles weer eten.”
“Het fijnste vond ik dat ik nu weet dat er veel mensen om mij heen staan die met mij meeleven. Mijn klasgenoten leefden ook erg mee. Van hen kreeg ik cadeautjes en kaarten en ze kwamen ook bij mij op bezoek.”
Wat zou je tegen kinderen zeggen die deze kaakoperatie nog moeten ondergaan?
“Ik zou willen zeggen: blijf vooral rustig. En zoek voor de operatie gerechten op die je lekker lijken.”
Aanzicht
In het online magazine Aanzicht lees je nog veel meer inspirerende verhalen en interessante artikelen. Het magazine is exclusief voor leden van Schisis Nederland. Wil jij Aanzicht ook twee keer per jaar ontvangen? Word lid en blijf verbonden!
